| Vis tu relicto solo mente ad ista respicere? Nunc [...] ad meliora eundum est. Exspectat te in hoc genere vitae multum bonarum artium, amor virtutum atque usus, cupiditatum oblivio, vivendi ac moriendi scientia, alta rerum quies. |
¿Quieres tú, habiendo dejado el suelo atrás (vis tu relicto solo), mirar con la mente esas realidades superiores (mente ad ista respicere)? Ahora es la hora de ir a lo mejor (nunc ad meliora eundum est). En esta clase de vida te esperan (exspectat te in hoc genere uitae) muchas actividades nobles (multum bonarum artium), el amor y la práctica de las virtudes (amor virtutum atque usus), el olvido de los deseos (cupiditatum oblivio), la ciencia del vivir y del morir (vivendi ac moriendi scientia), un profundo descanso de todo (alta rerum quies).
SÉNECA, De brevitate vitae 19 2 |
Sitio personal
Páginas
Alta Rerum Quies - Un profundo descanso de todo
2023.10.31 - Lecturas Latinas 1.4
1.4. [54] Neque enim fas est homini cunctas divinae operae machinas vel ingenio comprehendere vel explicare sermone. [55] Hoc tantum perspexisse sufficiat, quod naturarum omnium proditor deus idem ad bonum dirigens cuncta disponat, dumque ea quae protulit in sui similitudinem retinere festinat, malum omne de rei publicae suae terminis per fatalis seriem necessitatis eliminet. [56] Quo fit ut [mala] quae in terris abundare creduntur, si disponentem providentiam spectes, nihil usquam mali esse perpendas. (BOECIO, Consolación de la Filosofía IV 6 54).
Gramática: *idem, ‘al mismo tiempo’; *perpendo, 'sopesar cuidadosamente’, 'ponderar'.
2023.10.28 - Lecturas Latinas 1.3
1.3. Verum hanc omnem disputationem hac ratione breviter concludamus ut, antiquorum more, dicamus eos esse penitus deridendos, qui partes elementorum impuras, ex quibus animalia constant, vitam et rationem habere fatentur, tota vero puraque elementa negant, quasi pars toto sit melior, et mundum vita carere volunt et sensu. [...] Quamobrem tres rationalium animarum gradus colligimus. In primo sit anima mundi una. In secundo duodecim sphaerarum animae duodecim. In tertio animae multae, quae in sphaeris singulis continentur. [...] Nam et Plato in Epinomide [983b] de his sub divisione sic inquit: impossibile est terram, caelum stellasque omnes et quae ex his constant moles, nisi anima singulis aut adsit aut insit, tam exquisita ratione annis, mensibus diebusque circumvolvi, nobisque omnibus bona omnia facere. (M. FICINO, Theologia Platonica IV 1).
2023.10.27 - Lecturas Latinas 1.2
1.2. Unde ergo mala? Motum stellarum causantur [stoici]. Sed ipse motus unde? Et utrum volentibus stellis motus ipse talis fit, ut ex eodem motu et mala proveniant et bona, an invitis? Si volentibus, animalia sunt stellae et iuxta propositum moventur; si invitis, nullus est earum actus. Certe aut omnes stellae divinae sunt et bonae nec quicquam faciunt mali aut quaedam maleficae. Sed maleficas esse in illo sancto et pleno bonitatis loco quatenus convenit, cumque omnia sidera plena sint caelestis sapientiae, malitiam porro sciamus ex dementia nasci, quatenus convenit maleficas stellas esse dicere? (CALCIDIO, Comentario al ‘Timeo’ de Platón CLXXIV).
Gramática: *causor dep. ‘alegar’. *volentibus stellis ¿abl. abs.? *quatenus ‘hasta qué punto’ / ‘puesto que’, ‘ya que’. *convenit impers. ‘es lógico’, ‘conviene’.
2023.10.25 - Lecturas Latinas 1.1
1.1. Quid enim?, ait Trygetius, non potest ex eo iam confici omnem non egentem beatum esse, quo manifestum est omnem qui egeat esse miserum? Nam concessisse nos memini nihil esse medium inter miserum et beatum. - Aliquidne, inquam, inter mortuum et vivum tibi medium videtur esse? Nonne omnis homo aut vivus aut mortuus est? Fateor, inquit, neque hic esse aliquid medium; sed quorsum istuc? - Quia, inquam, etiam illud te fateri credo, omnem qui ante annum sepultus est esse mortuum. (Non negabat). - Quid? Omnis qui ante annum sepultus non est vivit? - Non, ait, sequitur. Ergo, inquam, non sequitur ut, si omnis qui eget miser est, omnis qui non eget sit beatus, quamvis inter miserum et beatum ut inter vivum et mortuum medium nihil inveniri queat. (S. AGUSTÍN, De vita beata IV 24).
Gramática: *quo ‘por esto’, ‘por esta razón’.- *conficio ‘concluir lógicamente’, ‘deducir’.
2023.07.11
| Etenim fortasse quae vulgo fortuna nominatur, occulto quodam ordine regitur; nihilque aliud in rebus casum vocamus, nisi cuius ratio et causa secreta est: nihilque seu commodi seu incommodi commodi contingit in parte, quod non conveniat et congruat universo. |
Quizás lo que el vulgo llama buena o mala suerte está gobernado por una especie de ordenamiento oculto; y no llamamos 'casualidad' en los acontecimientos más que aquellas cosas cuya causa y razón permanecen escondidas [para nosotros]: y nada, ya sea favorable o desfavorable, sucede en parte alguna que no convenga y concuerde con el todo universal.
(S. AGUSTÍN, 'Sobre los académicos' I) |
2023.07.09
| Errare malo cum Platone quam cum istis vera sentire. |
Prefiero equivocarme con Platón que estar de acuerdo con la verdad de estos [que niegan la inmortalidad del alma].
(CICERÓN, Discusiones Tusculanas I 17) |
2023.07.02
[Extranjero de Atenas:] ... Así, Cronos, que veía con buenos ojos a la humanidad, hizo lo mismo: nos puso bajo el cuidado de un orden superior de seres, es decir de espíritus, que estaban encargados de mirar por nuestros intereses. Esta fue una tarea fácil para ellos y una bendición increíble para nosotros, porque como resultado de sus cuidados disfrutamos de paz, de respeto por los demás, de buenas leyes y de justicia plena, y de un estado de felicidad y armonía entre todas las razas del mundo. Este mito contiene, todavía hoy, una enseñanza para nosotros y hay mucho de verdad en él: cuando el dirigente de un estado no es un dios, sino un mortal, no hay ningún respiro para la gente en su duro trabajo y sus penalidades. (PLATÓN, Leyes IV 713d).
2023.07.02
| [Socrates] ... the soul of every man, when it feels violent pleasure or pain in connection with some object, inevitably believes at the same time that what causes such feelings must be very clear and very true, which it is not. [...] Because every pleasure or pain provides, as it were, another nail to rivet the soul to the body and to weld them together. It makes the soul corporeal, so that it believes that truth is what the body says it is. As it shares the beliefs and delights of the body, I think it inevitably comes to share its ways and manner of life and is unable ever to reach Hades in a pure state; it is always full of body when it departs, so that it soon falls back into another body and grows with it as if it had been sewn into it. Because of this, it can have no part in the company of the divine, the pure and uniform. - (John M. Cooper, Plato: Complete Works) |
[Sócrates:] ... El alma de todo hombre, cuando experimenta un placer o un dolor intenso en relación con algún objeto, cree inevitablemente al mismo tiempo que lo que causa tales sentimientos debe ser muy real y muy verdadero, aunque no lo es. [...] Cada placer o cada dolor pone, por así decir, otro clavo que sirve para unir el alma al cuerpo y soldarlos el uno al otro. Convierte el alma en corpórea de tal manera que el alma cree que la verdad es lo que el cuerpo dice que es.
Al compartir las creencias y los placeres del cuerpo, inevitablemente acaba por a compartir su forma y modo de vida y es incapaz de llegar nunca al otro mundo en un estado puro. Al contrario, al dejar esta vida todavía llena del cuerpo que acaba de abandonar, pronto vuelve a caer en otro cuerpo y a echar raíces en él, igual que una planta en la tierra donde ha sido sembrada. Debido a esto se ve privada del trato con la pureza y la simplicidad divinas.
PLATÓN, Fedón 83c |
20230622
| Etenim ut stultitia, etsi adepta est quod concupivit, numquam se tamen satis consecutam putat, sic sapientia semper eo contenta est quod adest, neque eam umquam sui paenitet. (Cic. Tusc. V 18 54) |
Tal como la ignorancia, incluso cuando ha obtenido lo que deseaba, nunca cree haber conseguido lo suficiente, así la sabiduría siempre está contenta con lo que ahora hay, y no se lamenta nunca de su suerte.
(Cicerón, Discusiones Tusculanas V 18) |
2023.06.14
| Examina la definición de valentía. Valentía es 'la disposición mental que obedece a la ley suprema en todo lo que se ha de sufrir'. (Cicerón, Discusiones Tusculanas IV 24) | Tracta definitiones fortitudinis [...] Fortitudo est igitur 'affectio animi legi summae in perpetiendis rebus obtemperans'. (Cic. Tusc. IV 24) |